Kısaca ben..

Mimar Sinan üniversitesi- Sinema Tv Bölümü Mezunu.
Yönetmen olarak, reklam-tv-sinema alanlarinda çalismaktadir.
Profesyonel çalismalarinin yaninda, belgesel ve kisa filmler çekmeye devam etmektedir.
Kisissel projelerinde görüntü yönetmenligini de kendisi yapar.
Basina "Sanat" kelimesi eklenen depresif ve anlamsiz filmlerden hoslanmaz.



1990 Yilindan beri fotograf cekmektedir.
Üç kisisel sergi acmis, birçok karma sergiye katilmistir.
Cesitli dernek ve organizasyonlarda, kompozisyon ve gorsel anlatim teknikleri dersleri vermistir ( Sifirci Kermit )
Projeye ve zamana bagli olarak profesyonel fotografci olarak da calismaktadir
Kedi kusmuguna benzeyen depresif ve bulanik fotograflardan hoslanmaz



Fotokritik
[link]

Facebook
[link]

MySpace
[link]



Her ay özenle hazırlanan ve zengin bir içerik ile yayınlanan Fotoritim dergisini takip etmenizi öneririm.

Kenya gezi notlarından bir bölüm:  

Siyahtan Yansıyan Renkler   [link]

FOTORİTİM:  [link]



Canon Eos 20 D ye tesekkur ederim..
Dijital fotoğraf makinelerine uzun süre direndikten ve bolca eleştirdikten sonra, 2004 yilinda almaya karar verdim.
Önceleri pek ısınamadım kendisine. Özellikle latitude skalası çok yetersiz geldi. Kısaca HP5 400 ASA istiyorum diye nidalarim oldu. Sonra elim alıştı, gözüm alıştı... Gözüm ve elim o makinaya komut vermeye başladı. Az bir photoshop müdahalesi ile istediğim BW tonları elde etmeyi öğrendim.
Bu "hanımişi" denilen makinayı alip Afrika'nın sıcak ve "sarsıcı-sarsıntılı" yerlerine gittim. Kazakistan' da vahşi at sürüsü kovaladım. Bosna'da yüzüme doğrultulan silaha gülümseyip fotoğraf makinamı gösterdim.Mardin'de toz fırtınası varken yere nıraktım. Van'da çekim yaparken bolca ıslattım. Hiç acımadan kullandım yıllarca. Çünkü ben onu korumak için değil, o benim istediklerimi yapmak için üretilmişti. Beni hiç yarı yolda bırakmadı !!!

Teknoloji gelişmeye devam etti. Bazen moda çekimlerinde ya da profesyonel çalışmalarda kiralık makineler kullandım. Canon 1Ds - 1Ds mark II - 5D.. Hepsi işimi gördü fakat kişisel çekimlerimde hala Canon 20 D vardı.

Fotoğrafla ilgilenmeye ilk başladığım yıllarda, çok değerli ve kaybettiğim bir çok usta şunu söylemişti. " Fotoğraf makinaları sürekli değişir ama kaliteli objektifler asla değerini kaybetmez" Bugün hala 10 yıl önce aldığım objektiflerimi kullanabiliyorum.
Fotoğraf makineleri değişti. Hiç birine gipta etmedim. Aklımdan ve kalbimden geçenleri yapabileceğim yeni bir versiyon bekledim. Canon 5D yi elime alip çok yavaş diye geri verdim.
Artık güncelleme ve değişim zamanı.

Bana "Visual Director" diyorlar profesyonel çalışmalarda...
Bir süre sonra anlamını çözdüm: Uzun yıllardır fotoğrafla ilgilendiğim, meslek olarak sinema okuduğum ve yönetmenlik yaptığım ve bir de kendi projelerimde görüntü yönetmenliği yapip, animasyona da burnumu sokunca başka tanım bulamamışlar.  Kısaca görüntüyle ilgili her konuda bıdı bıdı edip gıcıklık yapan adamlara "visual director" deniyormuş.
İşte ben bu visual gıcık adam, Canon EOS 20 D ye teşekkür edip artık Canon 5D mark II kullanıyorum. Çünkü kalitesi - full frame oluşu ve maliyeti, benim için alınması gerektiğini kanıtladı. Fotoğraf için hiç bir endişem yok lakin işin bir de 1920 P full HD boyutu var. Bu da benim yönetmen ve DP alanımı ilgilendiriyor.
Açıkçası Redcam'dan sonra gördüğüm en kaliteli yarı profesyonel video kaydını yapıyor bu fotoğraf makinası. Canon mükemmel bir iş çıkartmış. Özellikle (L) serisi lensleri ile inanılmaz bir kalite sunuyor.

Canon 20D benim için artık "değerli" yedek fotoğraf makinam. Bakalım 5D mark II nerelere gidecek ve bana nasıl hizmet edecek.  Tabi objektiflerim de öyle...


NOT: Galerimdeki bir çok fotoğraf analog makinalarla ya da Canon 20D ile 18-55 kit lensi kullanılarak çekilmiştir.

Fotoğraf makineleri de, objektifler de değişir. Arkasında kimin durduğu ve neyi gördüğü önemli olandır. Fotoğrafı çektikten sonra arayanı değil, çekmeden önce göreni takdir ederim " bu da benim sözüm nacizane...